De trouwe lezers- en volgersschare van IFC’s zondag 10 mag inmiddels bekend verondersteld worden met de uniciteit van dit team. In het tweede competitieseizoen in haar bestaan draagt ook de KNVB een steentje bij om de cultstatus van onze veteranen verder vorm te geven. Want, is het niet uniek om twee achtereenvolgende donderdagavonden uit tegen Papendrecht 5, gevolgd door twee achtereenvolgende zondagen uit tegen Sprundel 5 op het programma gezet te worden! Door afgelastingen kwam het daar uiteindelijk niet van, maar het blijft een bijzondere speling van het lot.

Sprundel 5 liet het duel van 28 april verplaatsen naar vandaag, 5 mei. Menig veteraan heeft op bevrijdingsdag wel iets anders aan zijn hoofd dan om 08.45 uur met een dozijn lotgenoten te verzamelen op de plaatselijke parkeerplaats. Zo niet de mannen die vandaag de Arena… nou ja, sportpark De Kerlinge dan, gingen betreden. Wat statistische feitjes vooraf: Sprundel 5 is en blijft laatste, 4 punten achter nummer voorlaatst IFC 10 en nog maar één wedstrijd voor de boeg. IFC daarentegen staat 2 punten achter Schijf 5 en heeft nog 2 wedstrijden om dat gat te dichten. U voelt hem al aankomen: een doelstelling is geboren.

Van Sprundel is bekend, dat ze een omvangrijk deel van hun punten in de afgelopen weken hebben behaald. Onze eerste uitwedstrijd van twee weken geleden deed het vermoeden rijzen, dat doorselecteren met jeugd(ige veteranen) daar wel eens debet aan zou kunnen zijn. Of eigenlijk credit dan, want het leverde ze een berg punten op. De eerste clash was geëindigd in 1-1. Dat kwam vooral omdat IFC goed uit de startblokken kwam en Sprundel pas na een half uur begon te voetballen. Vandaag was dat duidelijk anders: vanaf de aftrap stond er flink wat druk op. Een tegenstander die uit een ander vaatje tapt is doorgaans geen probleem voor onze jongens, maar ze hebben dat dan liever pas in de derde helft.

De eerste helft is in feite samen te vatten als tamelijk kansloos, op een paar speldenprikjes na wellicht. Aan de andere kant, er werd ook niet zo heel veel weggegeven: iets meer speldenprikjes, die twee Grabbelkeesmomentjes veroorzaakten. Dat dan weer wel. 2-0 Achter bij rust, niet onoverkomelijk. Wel was Grabbelkees wat uit het veld geslagen. Figuurlijk dan hè, niet letterlijk. Schrijver dezes vindt het overigens bewonderenswaardig hoe Grabbelkees zich in de tweede helft herpakte met een aantal reddingen die varieerden van zeer nuttig tot fabuleus. Vrij kort na de aftrap van het tweede bedrijf leidde overigens een fraai opgezette en uitgevoerde aanval van de Brabanders nog wel tot de 3-0, maar daar bleef het toch bij.

Meer en meer wist IFC momenten, mogelijkheden en kansjes te creëren, maar het spitsenduo De Bever en Bolle Boris kreeg net niet echt de gelegenheid om eens vrijuit aan te leggen. Een dood spelmoment zorgde, als zo vaak, voor de tegentreffer: het voorlopig(?) hoogtepunt in de carriere van Leonardo Casanova. De Haerfijn (geen spelfout!) aangesneden corner van Stijf en Links kon Leonardo niet meer ontwijken, via zijn voorhoofd hobbelde de bal zo over de doellijn voor de 3-1. Helaas slaagde IFC er daarna niet meer in om de aansluitingstreffer te maken, waardoor het nog spannend had kunnen worden. De doelstelling om over Schijf heen te wippen zal dus komende zondag in Papendrecht moeten worden bewerkstelligd.

Leonardo C.

Aan het begin van elk seizoen woedt binnen zondag 10 altijd een stevige discussie over de doelstelling van dit jaar. Zoals in dergelijke processen gebruikelijk heb je ook bij zondag 10 een onderscheid tussen de amibiteuzen (“2x zoveel punten als vorig seizoen” (was 10)  “hogere plek op de ranglijst dan vorig seizoen” (was 10e = één na laatst)) en de realo’s (“minimaal puntje meer dan vorige seizoen”  “minimaal gelijke positie als vorig seizoen”, “svp wat minder tegendoelpunten dan vorig seizoen” (was 105 = gemiddeld 5,25)).

Na drie wedstrijden, 0 punten en 12 tegendoelpunten leek de doelstellingenstrijd redelijk beslecht in het voordeel van de realo’s, maar toen besloot de KNVB om deze toch al moeilijke discussie nog moeilijker te maken door het uit de competietie nemen van twee tegenstanders wegens te jong. Enkele maanden later werd er nog een tegenstander uit de competitie gezet wegens te asociaal. Daardoor bleven er nog 7 teams in onze competitie over, en kon de doelstellingdiscussie opnieuw beginnen. Immers, als we nou 7e zouden worden, is dat dan beter of slechter dan vorig seizoen? En 6e? Zoals zo vaak in dit soort situaties doet het er uiteindelijk allemaal niet zoveel toe. De mens wikt en het lot (of god, zo u wilt) beschkt.

Met nog 3 wedstrijden te gaan gaf de ranglijst voorafgaand aan de uitwedstrijd tegen Sprundel een helder beeld. Zondag 10 staat 6e (maar nog steeds één na laatst), heeft in 15 wedstrijden 16 punten vergaard  en 63 tegendoelpunten geïncasseerd. Tegenstander Sprundel staat laatste met 6 punten, en heeft nog 4 wedstrijden te gaan. Met andere woorden: met dat aantal punten zit het wel goed, een gelijkspel en de voorlaatste (= 6e) plaats is veilig en het moet gek lopen wil het aantal tegendoelpunten nog uitkomen op 18 x 5,25 = 94.

Omdat de titel van dit verslag de buit al weggeeft zal ik gelijk de uitslag van vandag maar verklappen: 1-1. Daarmee komt de meest optimistische doelstelling binnen bereik, en zijn de realistische doelstellingen behaald. Proost, tijd voor een biertje.

Van een afstandje mag een 1-1 uitslag tegen de hekkensluiter dan niet overkomen als veel grond voor tevredenheid, toch heerste die wel. Immers, deze wedstrijd had ook zomaar anders af kunnen lopen.
Daar zag het in het begin niet naar uit. Met de uit de ziekenboeg teruggekeerde Lagendijkbrothers, de weer eens aanschuivende Manke Nelis en de zeer verdienstelijke gastoptredens van Ron P en Peter O zette Zondag 10 Sprundel in het eerste half uur helemaal vast op eigen helft. De 1-0 stand op dat moment had veel hoger kunnen en moeten zijn als niet de Rode nr 10 zijn voetbalschoenen verkeerd om had aangetrokken en als de Bever dat polletje op waarde had geschat. Invallerkeeper ondergetekende had op dat moment 4 ballen gehad, waarvan 2 terugspeelballen. Toen vond de coach van Sprundel, wellicht met het oog op de zelfde ranglijst, het wel welletjes, en besloot hij om er wat jonge spelers in te brengen. Onsportief? Kun je over twisten, want volgens de regels mag je 2 dispensatiespelers opstellen. Niet leuk voor de ouwe lullen van zondag 10? Dat zeker, want vanaf dat moment bestond de wedstrijd van zondag 10 vooral uit tegenhouden, met af en toe zelf een half kansje als het meezit. Dat tegenhouden ging overigens vrij aardig en als het een beetje had meegezeten hadden we de overwinning nog wel over de streep kunnen trekken. Dat zag de scheids kennelijk ook, dus besloot hij om uit het niets een penalty aan Sprundel te geven.

Nou had zondag 10 een, al zeg ik het zelf, niet onverdienstelijke penaltykeeper op doel staan, die de laatste weken overal waar het maar kon had rondgebazuind dat hij sinds de start van zondag 10 een 100% score aan gestopte penalties had. Er waren zelfs zondag 10-ers die probeerden weddenschappen af te sluiten met hun Brabantse tegenstanders. Helaas was de penaltynemer van Sprundel iets te goed, waarmee er een einde kwam aan een fraaie urban legend en aan de grote mond van Manvanglas.

1-1 dus. Over de hele wedstrijd niet onterecht, en de doelstelling is mooi binnen, maar vanwege de wijze waarop de tegengoal tot stand kwam toch een tikkie onbevredigend.

Ron, Peter, bedankt voor het meedoen.

Manvanglas 

Met een wel zeer succesvol paasweekend in de achterzak en in de wetenschap dat de tegenstander van vandaag (Achtmaal 4) aan een matige serie bezig was, toog Zondag 10 vol vertrouwen naar België. Letterlijk, want de navigator van Lennard had een wel zeer toeristische route voor ons uitgedokterd. Als ze dat bij Peugeot de meest efficiënte route vinden, begrijp ik ook meteen de matige economische resultaten van de fabriek van de laatste tijd. Het feit dat we bijna een kwartier te lang over de heenweg deden had ook een gunstig bij-effect, want het gaf de zon de tijd om de sombere ochtendmist te verdrijven, waardoor onze aankomst in Achtmaal in lenteachtige sferen plaatsvond.

Tot zover het goede nieuws.