Tot op heden kent ons meidenteam MB1 een wisselvallig seizoen. De ene wedstrijd helemaal top en een week later niet thuis geven. Vandaag een tegenstander waarbij je geen concentratieverlies kan veroorloven: Spartaan ’20. De heenwedstrijd in Rotterdam was vrij turbulent en eindigde toen in 2-2. Tijd dus om er vandaag vol voor te gaan.

In het doel geen Sacha. Nog steeds zit het gips om haar pols. Dinsdag mag het eraf. Milou zou de eerste helft gaan keepen. Britt en Rhodé van de C-tjes kwamen vandaag meedoen. Doordat spits Milou in het goal stond, werd verrassend genoeg Nanina naar voren gedirigeerd. De positie van laatste vrouw werd door Britt overgenomen. Het was IFC dat gelijk vanaf minuut één goed uit de startblokken ging.

Terwijl de vaste tekstschrijver op bed lag, zijn de honneurs waargenomen door Albert Prins. Deze vaste supporter heeft zijn scherpe blik over het team van MB1 laten glijden. Bedankt voor het schrijven van het stuk Albert.

 Op een zonovergoten Schildman trad MB1 met als gastspelers Romy, Rhodé en Femke aan tegen Jonge Spartaan. Eind stand 2-2.

Door een handblessure van Sacha stond in de eerste helft Milou en in de tweede helft Svenja in het doel.

“De ene week is de andere week niet”en “soms heb je van die wedstrijden” waren vandaag van toepassing op het spel van MB1.

Vandaag de return tegen de meiden van Zuidland MB1. De eerste wedstrijd, in januari, werd met 3-0 gewonnen. De tegenstander was dus gewaarschuwd. Zonder de zieke Milou en de geblesseerde Sammie moest het team naar Zuidland afreizen. Gelukkig werd Rhodé nog even “ingevlogen” door Ruud. Zij kwamen nog net op tijd voor de wedstrijdbespreking in de kleedkamer. Met 13 dames moesten we het vandaag gaan doen. Terwijl IFC nog volop aan de warming-up bezig was besloot de scheidsrechter een minuut of vier voor half drie dat het tijd was om te gaan beginnen.

Het was een zeer gelijk opgaand begin van de wedstrijd. Wel was er constant dreiging van Svenja die met enkele rushes de achterlijn probeerde te halen. In de 15^e minuut was zij weer eens weg aan de rechterkant. Zij bezorgde de bal bij Jessica en onze aanvoerder twijfelde niet en schoot de bal gedecideerd in: 0-1. Twee minuten later was er een counter van Zuidland. Randje buitenspel, maar de vlag bleef naar beneden. De spits kon doorgaan en gedecideerd inschieten: 1-1.

Voor vandaag de uitwedstrijd naar Middelharnis. De meiden van De Jonge Spartaan MB1 hadden pas drie punten bijeen gesprokkeld, maar gezien de uitslagen een niet te onderschatten tegenstander. Een relaxte sfeer in de kleedkamer, zeker bij Daantje (haha). Daarna de bespreking en de gezichten verstrakten zich. De woorden “We hebben wat recht te zetten” waren de enige zes woorden die gezegd hoefden te worden. Alle meiden waren klaar voor de wedstrijd. Zonder onze eigen Romy en Sammy, maar wel met onze “leen-Romy” van MB2. Vanaf het begin lag het initiatief bij IFC MB1. Er waren af en toe kansen, maar verdedigend zag het er goed uit bij De Jonge Spartaan.

Na een ruime overwinning vorige week moesten de meiden van IFC MB1 vandaag op eigen veld aantreden tegen een wederom onbekende tegenstander, nl VDL MB1. Zonder de zieken/geblesseerden Daantje, Sammie en Milou (Lord of the rings) moest het vanmiddag gebeuren. Om één uur verzamelen. De thermometer wees net boven de nulgrens aan, maar de gevoelstemperatuur was ver, ver, ver daaronder. Een goede warming-up, een extra thermoshirtje en een maillot gaf echter goede bescherming. Onder leiding van aanvoerder Jessica begonnen de vaste meiden Sacha, Nanina, Desi, Romy, Anouk, Natasja, Laura, Svenja, Marjolein en Luca aan de spier verwarmende oefeningen. Gelukkigen deden Britt, Femke en Rhodé van de C-meiden ook mee. Het was de getalenteerde KNVB-scheidsrechter Sven van Bezooijen die de wedstrijd in goede banen moest gaan leiden.

Het was voorafgaand aan het weekend even afwachten of de velden van de voetbalclubs er goed bij zouden liggen. ’s Morgens vroeg dus gauw op de website kijken en ja hoor: we konden de wei weer lekker in. Om half twaalf verzamelen en richting Spijkenisse. Met elf man (lees: vrouwtjes), want er waren wat afzeggingen. Mooi dat Britt wilde invallen. Een kort praatje vooraf moest de nederlaag van de bekerwedstrijd uit de koppies halen. Een goede warming-up (was ook wel nodige bij die snijdende wind) en iedereen was er klaar voor.

Gisteravond een bekerwedstrijd tegen een gerenommeerde tegenstander. Voor de derde ronde van de KNVB-beker hadden onze meiden van MB1 namelijk geloot tegen SteDoCo MB1. Veel ouders hadden iets op het werk moeten regelen om op tijd te kunnen vertrekken richting Hoornaar. En jawel, file op de A15. Dus binnendoor gereden. Om 19.00 uur de aftrap. Na drie minuten lag de eerste treffer al in het netje, direct gevolgd door nummer twee. Beide keren was het de rechtsbuiten van SteDoCo die goed gebruik maakte van de ietwat afwachtende houding van onze meiden. Beide keren ging de bal keurig hoog in het doel. Normaal doet Daantje dit voor ons, maar nu waren wij de ploeg die toch wel even moest slikken. Na tien minuten een weggevertje en dat was de 3-0.En was nummer drie vrij gemakkelijk weggegeven, nummer 4 was nog erger. Op dat moment flitste iets door mijn hoofd: Match fixing. Maar nee, gewoon te veel ontzag en dat is niet nodig. Nummer vijf kwam ook via de snelle rechtsbuiten. En normaal zijn we gewend dat de snelheid aan onze rechterkant voorin te zien is. Tot dan toe een voor fraai gemiddelde voor de Hoornaarse meiden: éénmaal per vijf minuten. Met deze achterstand werd de kleedkamer opgezocht. Even wat tips en een aantal lachsalvo’s. Laura wist een paar prima imitaties van ‘De Marathon’ na te doen. Opgewekt weer richting het veld.

Na een twee weken verplichte rust, jammer want vorige week had er best gevoetbald kunnen worden, stond voor vandaag de wedstrijd tegen Spartaan ’20 op het programma. Op tijd richting Rotterdam voor de echte testcase voor onze meiden van MB1. Luca was speciaal héééééél vroeg opgestaan. Vanuit Oostenrijk in één adem naar de wedstrijd. Lekker doorgereden Gerard!!! Spartaan ’20 draait al jaren goed mee in West II, dus voor de meiden van IFC oppassen geblazen.

De wedstrijd begon 20 minuten later, omdat de eigenlijke scheidsrechter niet kwam opdagen. De man die nu de fluit bediende, bekeek de wedstrijd soms wel erg zwart/wit. Laten dat nou juist de kleuren van tegenstander Spartaan ’20 zijn.

Vanaf de aftrap was het Spartaan ’20 dat het initiatief nam. Na een minuut of tien kroop IFC uit de schulp. Dat leidde gelijk tot een gevaarlijke uitval via Rhodé aan de linkerkant. Toch bleef Spartaan ’20 gevaarlijker en dat leidde tot de 1-0. Wie dacht dat de meiden van IFC wakker geschrokken waren, had het mis. De tegenstander bleef sterker. Toch was het IFC dat het netje wist te vinden.

Vandaag de tweede competitiewedstrijd na de winterstop. De eerste wedstrijd, vorige week werd met 3-0 gewonnen. Vandaag stond Hekelingen op het programma. Een onbekende tegenstander, omdat IFC MB1 de overstap heeft gemaakt naar de afdeling West II. Dit in de hoop dat de meiden meer weerstand tijdens de wedstrijden zouden krijgen. Er werd lekker onbevangen naar de wedstrijd toegeleefd. Wederom waren de C-spelers Rhodé en Femke bereid om de geblesseerden te vervangen. Voor de gastspelers was het hun tweede wedstrijd die dag, eerder wonnen zij hun bekerwedstrijd uit tegen Peursum.

Na een geslaagde bekerwedstrijd tegen Sleeuwijk in de maand januari, 6-2 overwinning, kwam IFC MB1 vandaag voor het eerst in actie voor de competitie. Tegenstander was Zuidland MB1. Een nieuwe tegenstander, omdat IFC MB1 overgestapt is naar KNVB afdeling West II. Vandaag ook vier nieuwe wedstrijdballen met het logo van IFC erop. Bedankt Frank. Zonder Sacha, Yasmin en Natasja, maar met de geleende “C-meiden” Britt, Femke en Rhodé ging de wedstrijd van start. Een gelijk opgaande opening. Van lieverlee werd IFC sterker en kreeg het meer kansjes. Zuidland vocht zich echter terug in de wedstrijd en creëerde ook enkele kansjes. Steeds stonden de keepers op de juiste plek. De eerste helft eindigde in een 0-0. Iedereen zag dat er heel goed samengespeeld werd. Er werd goed getikt. Maar ook heel goed om te zien dat Zuidland de wedstrijd lekker in evenwicht hield. De wedstrijd kon dus nog alle kanten op. Even wat drinken, een praatje, uitpuffen en hoppa … de tweede helft.